سریال «واندر من» با فاصله گرفتن از کلیشههای ابرقهرمانی مارول، روایتی انسانی، طنزآلود و شخصیتمحور از هالیوود و آدمهای شکستخوردهاش ارائه میدهد.
۸۹ مطلب
سریال «واندر من» با فاصله گرفتن از کلیشههای ابرقهرمانی مارول، روایتی انسانی، طنزآلود و شخصیتمحور از هالیوود و آدمهای شکستخوردهاش ارائه میدهد.
در این ۷ فیلم جدید طبیعت نه پسزمینه، بلکه نیرویی تعیینکننده و شخصیتمحور است و انسان را در برابر عظمت خود به چالش میکشد.
«هلندی» بازخوانی کلاسیک نمایشنامهای است که مبارزه هویت و نابرابری نژادی یک مرد سیاهپوست را در فضایی مدرن و پرتنش به تصویر میکشد.
«خدمتکار» با تکیه بر بازیهای قدرتمند و چرخشی دیرهنگام در روایت، از درامی پرابهام به فیلمی پرتنش بدل میشود که نقاط قوت و ضعف آن بهروشنی در برابر مخاطب قرار میگیرد.
«فرار کن» یک سریال پرتعلیق و خوشساخت است که با تکیه بر بازیهای قدرتمند و روایت چندلایه، داستان پدری را روایت میکند که در جستوجوی دختر گمشدهاش وارد مسیری تاریک می شود.
فیلم «پدر، مادر، خواهر، برادر» با ساختاری اپیزودیک، روابط پیچیده والدین و فرزندان بزرگسال را در سه شهر متفاوت و با نگاهی مینیمالیستی و انسانی روایت میکند.
«مارتی سوپریم» با بازی درخشان تیموتی شالامه، داستان جاهطلبیهای مارتی ماوزر در دنیای پینگپنگ دهه ۱۹۵۰ را روایت میکند.
در منتخبهای این ماه، با سه فیلم مستند روبهرو هستیم که هرکدام حاصل گفتوگوی یک هنرمند با هنرمندی دیگر هستند.
بازسازی تازهی «آناکوندا» با تکیه بر شیمی کمیک جک بلک و پل راد، بیش از آنکه یک فیلم ترسناک باشد، هجوی خودآگاه از تب بازسازیها در هالیوود است.
آخرین نسخه از سری «آواتار» با جلوههای بصری خیرهکننده، اما با تکرار بیش از حد روایتهای پیشین و شخصیتپردازی ضعیف نتوانسته وعدههای بزرگ خود را برآورده کند.
