۱۹۷۲ مطلب
پرواز شماره ۸۵۵ ایر ایندیا، یک بوئینگ ۷۴۷، در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۷۶، اندکی پس از برخاستن از فرودگاه بمبئی به سمت دبی، در دریای عرب سقوط کرد. هواپیما تنها چند دقیقه پس از بلند شدن از باند، کنترل خود را از دست داد و در آبهای نزدیک ساحل سقوط کرد. هیچکس از این حادثه جان سالم به در نبرد.
بر اساس فرمول های شناخته شده، عددی که حاصل ضرب وزن و طول مسیر هواپیما و یک رقم دلاری است عوارض عبور یک هواپیما را تعیین می کند.
نکته ای که این هواپیما را به یک افسانه تبدیل کرد، امنیت خدمه آن بود. در طول تمامی این ماموریت های پرخطر، حتی یک نفر از خدمه آن کشته یا مجروح نشد؛ آماری که در آن زمان چیزی شبیه به معجزه بود.
نتایج یک بررسی سهساله از آب مصرفی هواپیماهای آمریکا نشان میدهد با وجود مقررات سختگیرانه، هنوز مواردی از آلودگی باکتریایی در آب آشامیدنی پروازها مشاهده میشود.
ادغامها و تغییرات ساختاری، محاسبه تعداد هواپیماهای تولیدشده هر شرکت را دشوار کردهاند، اما آمارها نشان میدهد کدام سازندگان بیشترین نقش را در تاریخ هوانوردی مسافربری جهان داشتهاند.
چین با هواگردی که هم هلیکوپتر است و هم هواپیما، به انحصار غرب در فناوریهای پیشرفتهی پروازی پایان میدهد.
برای نخستین بار در تاریخ هوانوردی، یک هواپیمای کوچک توانست در شرایط اضطراری و بدون دخالت انسان، بهصورت کاملاً خودکار فرود بیاید. سیستم Autoland شرکت گارمین کنترل هواپیما را بر عهده گرفت و با موفقیت آن را در فرودگاهی نزدیک دنور نشست داد.
یک بویینگ ۷۳۷-۲۰۰ که بیش از یک دهه پیش در فرودگاه کلکته «گم» شده بود، پس از ۱۳ سال پیدا شد و حالا ایر ایندیا مجبور به پرداخت جریمه سنگین پارکینگ شده است. هواپیما اکنون برای آموزش زمینی خدمه پرواز منتقل شده است.
زمانی که گازهای خروجی داغ و مرطوب موتور هواپیما با هوای محیط که دمای بسیار پایینی دارد مخلوط میشوند، رطوبت نسبی مخلوط هوا و گاز به سرعت افزایش یافته و از نقطه اشباع نسبت به آب مایع فراتر میرود و خطوط سفید در آسمان بر جای میماند.
با وجود پیشرفتهای چشمگیر در فناوری هواپیما، سرعت پرواز مسافربری طی پنجاه سال گذشته تغییر چندانی نکرده است. علت اصلی نه محدودیت فنی، بلکه صرفهجویی اقتصادی، مصرف سوخت کمتر و اولویت مسافران بر هزینه به جای سرعت است.
